Relacja z 4. edycji Konferencji Psychodietetyki
W ostatni weekend (21 lutego 2026) odbyła się 4. edycja Konferencji Psychodietetyki – wydarzenie poświęcone pracy z pacjentem w obszarze żywienia, masy ciała i relacji z jedzeniem, w którym centralne miejsce zajmują mechanizmy psychologiczne, proces zmiany oraz komunikacja terapeutyczna. Konferencja miała formułę hybrydową (udział stacjonarny
w Warszawie oraz online), co sprzyjało szerokiemu udziałowi specjalistów pracujących w gabinetach i w opiece interdyscyplinarnej.
Program koncentrował się na zagadnieniach kluczowych z perspektywy praktyki klinicznej. Szczególną wartość wniósł blok dotyczący wpływu doświadczeń przemocy psychicznej i seksualnej na zachowania żywieniowe. Podkreślano, że trudności we wdrażaniu zaleceń mogą wynikać z lęku, wstydu lub potrzeby kontroli i wymagają adekwatnego, bezpiecznego prowadzenia rozmowy oraz jasno określonych granic współpracy.
Istotną część konferencji poświęcono także pracy z rodzinami i dziećmi. Omówiono uporządkowane podejście do sytuacji, w których dziecko odmawia jedzenia, od rzetelnej diagnostyki i wykluczenia przyczyn medycznych, przez analizę kontekstu domowego i wzorców karmienia, po planowanie stopniowych interwencji opartych na rutynie, ekspozycji
i wspieraniu autonomii dziecka.
W wystąpieniach dotyczących zaburzeń odżywiania zwrócono uwagę na praktyczne aspekty pracy z anoreksją i lękiem przed przytyciem, w tym na komunikację minimalizującą eskalację oporu oraz na znaczenie współpracy z psychoterapeutą i lekarzem. Dużym atutem programu była perspektywa pacjenta, głosy osób wychodzących z choroby otyłościowej przypominały, jak ważny jest język wolny od stygmatyzacji, realne cele, wsparcie
w utrzymaniu zmiany i praca nad nawrotami jako naturalnym elementem procesu.
Mocno wybrzmiał również problem perfekcjonizmu i schematu „100% albo nic”. Prelegenci proponowali narzędzia wzmacniające elastyczność, samowspółczucie i umiejętność planowania działań „wystarczająco dobrych”, co ma bezpośrednie przełożenie na trwałość efektów. Konferencja dostarczyła konkretnych, możliwych do wdrożenia rozwiązań oraz uporządkowała sposób myślenia o pracy dietetycznej jako procesie opartym na relacji, komunikacji i adekwatnym doborze interwencji, nie wyłącznie na przekazywaniu zaleceń.
Czekam ze zniecierpliwieniem na kolejną edycję.
